Sabah 08 20 tk ile yarılıyorum ülkemden !
Birkaç ülke geçeceğim tez elden,
30 Ağustos zafer,
31 Ağustos açılımla beter
01 Eylül Diyarbakıra neler eder görmeden !
06 Eylül Musevi cemaati komşuluk gününde dönüyorum,
07 Eylül senei-devriyesinde dövünmek istemiyorum
Lütfen biraz sukunet yoksa durum vehamet
Buyrun Aziz Nesin neslinden size hitabet !
Cumartesi, 29 Ağustos 2009 17:34 Ahmet NESİN
SEN RÜYA GÖRMESEN VE KONUŞMASAN LİVANELİ…
Bizde “Adam olmak” derler ya, ben yine de “İnsan olmak” diye değiştireyim, evet Zülfü Livaneli sadece Türkiye’de değil dünyada da “İnsan olmak” kolay değildir. En azından bir besteni, bir öykünü satıp karşılığında aldığın parayla satın alamazsın o insanlığı… Demokrat olmakla, görünmek ve demokratlığını satışa çıkarmak arasında çok ince bir çizgi vardır, onun ayrımına varmak çok kolay değildir, aynen o ince çizgi kadar da ince bir zeka gerektirir… Bir televizyon programında hakaretler yağdırmışsın. Bestelerin de, sen de halka mal olmuşsun ya, her istediğini söyleyebilirsin sanıyorsun, halkla haltı karıştırıp halt etmişsin sen, halka mal olmuş musun bilemem, ama iyi mal olmuşsun. Söylediklerin aşağıda:
Zülfü Livaneli: Bu tartışmaların hepsini izlemiyorum. Çünkü, çok affedersiniz ama bana "çok aptalca ve soysuzca" geliyor. Kusura bakmayın ama bunlar deli saçması! Bunlarla uğraşacağım ben.
Rana Erik: Bunları okumuş olmalısınız!
Z.L: Bakın hanımefendi, ben onları okumuyorum. Kim yazmışsa halt etmiş. Kimin yazdığını bilmiyorum ama aşağılığın biriymiş. Türkiye'de her deli, her kompleksli sitede kalkıp birşey yazdı diye, ben yaşayamam o zaman.
R.E: Leman dergisinden...
Z.L: Ne bileyim ben aşağılıkça bişey! Nedir bu ne biçim şey böyle. Özgürlüğü neden satmışım! İt oğlu it, sende yaz sen de sat.
R.E: Ancak bakın medya sitelerinde var bu!
Z.L: Medya sitesi dediğiniz, gazetelere giremeyen iş bulamayan ya da bulan yarım yamalak kompleksli kişilerin sinirlerini boşalttıkları yer. Aklıma babamla bir anım geldi, 12 Eylül sonrası, en demokrat Turgut Özal’ın Kastelli numaralarıyla halkın parasını höpürdettiği dönemler. Aynı senin gibi Kastelli reklamlarına çıkan sanatçılar var… Para bu kolay kazanılmıyor, halka mal olmuşlar ya bir kere… Aziz Nesin’e de bir telefon gelir o dönemde, olayı anlatayım da belki bir ders çıkartırsın…
Reklam şirketi: Aziz Bey merhaba…
Aziz Nesin: Merhaba…
Reklam Şirketi: Aziz Bey biz İş Bankası’nın reklamını yapıyoruz…
Aziz Nesin: İyi ediyorsunuz da, bundan bana ne!..
Reklam şirketi: Aziz Bey sizi İş Bankası reklamına çıkarmak istemiştik…
Aziz Nesin: İyi güzel de buna paranız yetmez…
Reklam Şirketi: Aziz Bey kaç para isteyeceğiniz önemli değil, bütçeyi çok geniş tuttuk…
Aziz Nesin: Bana ancak bankayı verirlerse çıkarım, yoksa benim olmayan bişeyin reklamını yaptırarak beni satın alamazsınız…
Bu öneriyi geri çevirdiği dönemde Aziz Nesin’in biran önce Nesin Vakf’ına çocuk almak için paraya en sıkışık olduğu dönemdir. Nerdeyse 28 yıl olmuş Livaneli ve Nesin Vakfı hâlâ onurlu bir şekilde devam ediyor. İnsan olmak böyle bişeydir işte, halka mal olmak da böyledir, zordur, irade ister, ince bir zeka ister…
Medya siteleri öyle sandığın gibi yerler de değildir Livaneli, hele hele Leman Dergisi hiç değildir. Orada adam gibi adamlar, yani insan olmayı becerebilmiş insanlar çalışırlar… Hepsi de becerikli kişilerdir. Bak aklıma bir fıkra geldi…
Türkiye’de meşhur olmak kolay ya, yine o şarkıcılardan biri 20 yıl sonra doğup büyüdüğü kasabaya gitmiş. Yaz mevsimi, Aile Çay Bahçesinde bir düğün var. Bilirsin o kasabaların birer orkestraları vardı eskiden. Müzisyenlerden biri şarkıcı kadını tanıyıp sahneye davet etmiş:
Müzisyen: Hanfendi şeref verdiniz, sizle çalmak bir onurdur.
Şarkıcımsı: Aman ne demek, hadi beraber bir parça söyleyelim…
Müzisyen: Çok seviniriz, parçayı hangi tondan çalalım?
Şarkıcımsı: Valli Istanbul’da bana detone diyorlar, ama siz hangisinden çalarsanız ben size ayak uydururum…
Sen bestelerine ve şarkılarına devam et Livaneli, ama bu halk her tondan çalanı kabul etmiyor artık. Hele ilk çıktığından beri her anlamda detone olanları hiç mi hiç kabul etmiyor… Hatta bence artık rüya da görme, Vatan Gazetesi’nde bugün rüyanı yazmışsın: “Son günlerde memleketimle ilgili bir rüyaya kaptırdım kendimi. Rüyamdaki Türkiye, içindeki Kürt kökenli yurttaşlarına sahip çıkarak, yıllardır kanayan yarayı sağaltıyor. PKK’yı etkisiz hale getirerek dağıtıyor. Amerikalıların boşalttığı Kuzey Irak’ı himayesine alıyor, o bölgeye bir nevi ağabeylik yapıyor. Bu iyi ilişkilerin sonucu olarak da Musul petrollerinden pay alıyor. Kuzey Irak’ın yeniden imar edilmesine katkıda bulunuyor. Türk üniversiteleri açılıyor, Türk bankaları, Türk şirketleri çalışıyor oralarda. Ne terör kalıyor, ne acı, ne gözyaşı döken analar, ne bölünme tehlikesi. Modern, demokrat, güçlü Türkiye Cumhuriyeti her yurttaşına şefkatle yaklaşarak zenginleşiyor, dünya liginde tepelere oynamaya başlıyor.”
Vay be Livaneli, sen ne kadar demokratmışsın da bizim yada benim haberim yokmuş bugüne kadar. Bana bu tümceyi açıklar mısın acaba: “Amerikalıların boşalttığı Kuzey Irak’ı himayesine alıyor, o bölgeye bir nevi ağabeylik yapıyor.” Sen yoksa Hasan Cemal gibi Osmanlı paşalarından birinin torunu musun, ruhunda ve beyninde emperyalist düşünceler mi var? Eksik kalmış rüyan, “Zülfü Livaneli Musul’a eyalet valisi olarak atanıyor, bestelerini petrol kuyularının gölgesinde yapıyor. Aynı zamanda kurulan Türk Üniversitesi’nin de hem dekanı, hem hocası, hem de rektörü. İnternette sitesi olan zavallı ve itoğluitlere kırbaç cezası veriyor. Anlayacağınız Zülfü Livaneli bu aralar çok iyi bişeyler yiyor…”
29 Ağustos 2009 Cumartesi
27 Ağustos 2009 Perşembe
DİKİŞ MAKİNASI GICIRTILARI 05
Bazen, namus gazı misali, gazoz şişesinde sunulmaya çalışılan hayatları
gıpta ile değil gıdaymış gibi algılamak da var düş kurmanın sınırsız özgürlüğünde;
İşte o günlerden birindeyim ben yine ...
Hisar pavyonun rutubetli helalarına sıkışmış yazar çizer rimellerini akıtmasın maskara gözyaşları olarak duyacaklarınız..
Şişirilmiş dudaklara sürünmüş domuzyağı aşklar ile değilki zaten şevhet.
70'lerdeydi donsuz tiyatrocular, adı ''Parçala Behçet'' !
Konsomatristlerin bağnaz kafalara sunduğu tepsi de organlar değil ki rüyalarımız,
Apış arası ekmek parası olmuş artık şişko milli komedia'mız.
Düş yakamdan bit misali bre kahpe felek..
Varoşlara sapmadan belden aşağı vurmadan
Bu kez yamak belki Duşanbe'den de ses verecek, es geçecek !!!
Biliyorum ki pek karmaşık girdim lafa,
Ardından ne geleceği şu an inanin ki muamma.
İçimden geldiği gibi klavyeden aksa her vuruş bilgisayar ekranıma,
birazdan kırışıksız duygular çarşaf çarşaf size de ulaşacak nasılsa !
Tamam kendimize gelelim ,
Bir meşk ile şevklenip biraz mestlik dilenelim ,
fa-i la tun, fe-i lun,
Yürü serv-i revanım Cuma'dan izin alıp sazendeler ile hep birlikde Sadabad'e gidelim..
Saçma olsun varsın hayat .
Nasıl olsa herkes de, her seferde aşklar olacakdır küflü bayat.
Her tazeden gün gelir geçer deli gönül,
Sonra, otu boka banar porselen tabaklarda bize heyhat !
Aç gönlüne bir ışıklık derzli delik,
Koy yanına birkaç etmez şahsiyet iki zalim ki metelik
Her keseye mamaulden dola bakalım efelik
Vur tokmağı aklına, titret kıvrımlarını, dimandadır tutuksuz serserilik ...
Ne söğüdün optik görüntüsüdür saplanmış huzur kapıda kilitli denklik ,
Yorganın, bohçan olsada yamalı kırkpareden depdelik
Umuduna yeşersin jakobenist nobran beylik
Sen gül be dost. Gülüm ol diken bende epeydir sivrilmiş bak mertlik !
Durma çağla, çaydan geçen dere ol,
Sana mı yok kahrmanlık öyküsü bol.
Mazlumlarda gezmesin sefalet kol,
İşte gerçek sen isen, sen sende kal ki senden ol !
Dursa parmaklarım kilit olup her tuşda,
Sözler sürüklense de çerçevesiz düşlerimin ardında,
Hafızam beni artık horuldamaya zorlasa da
Sen de gel, el ver, bendeki benden beni al da benim ol !
Terzi yamağı bir ağustos sonu iş sonrası meşk öncesi 2009 İstanbul
gıpta ile değil gıdaymış gibi algılamak da var düş kurmanın sınırsız özgürlüğünde;
İşte o günlerden birindeyim ben yine ...
Hisar pavyonun rutubetli helalarına sıkışmış yazar çizer rimellerini akıtmasın maskara gözyaşları olarak duyacaklarınız..
Şişirilmiş dudaklara sürünmüş domuzyağı aşklar ile değilki zaten şevhet.
70'lerdeydi donsuz tiyatrocular, adı ''Parçala Behçet'' !
Konsomatristlerin bağnaz kafalara sunduğu tepsi de organlar değil ki rüyalarımız,
Apış arası ekmek parası olmuş artık şişko milli komedia'mız.
Düş yakamdan bit misali bre kahpe felek..
Varoşlara sapmadan belden aşağı vurmadan
Bu kez yamak belki Duşanbe'den de ses verecek, es geçecek !!!
Biliyorum ki pek karmaşık girdim lafa,
Ardından ne geleceği şu an inanin ki muamma.
İçimden geldiği gibi klavyeden aksa her vuruş bilgisayar ekranıma,
birazdan kırışıksız duygular çarşaf çarşaf size de ulaşacak nasılsa !
Tamam kendimize gelelim ,
Bir meşk ile şevklenip biraz mestlik dilenelim ,
fa-i la tun, fe-i lun,
Yürü serv-i revanım Cuma'dan izin alıp sazendeler ile hep birlikde Sadabad'e gidelim..
Saçma olsun varsın hayat .
Nasıl olsa herkes de, her seferde aşklar olacakdır küflü bayat.
Her tazeden gün gelir geçer deli gönül,
Sonra, otu boka banar porselen tabaklarda bize heyhat !
Aç gönlüne bir ışıklık derzli delik,
Koy yanına birkaç etmez şahsiyet iki zalim ki metelik
Her keseye mamaulden dola bakalım efelik
Vur tokmağı aklına, titret kıvrımlarını, dimandadır tutuksuz serserilik ...
Ne söğüdün optik görüntüsüdür saplanmış huzur kapıda kilitli denklik ,
Yorganın, bohçan olsada yamalı kırkpareden depdelik
Umuduna yeşersin jakobenist nobran beylik
Sen gül be dost. Gülüm ol diken bende epeydir sivrilmiş bak mertlik !
Durma çağla, çaydan geçen dere ol,
Sana mı yok kahrmanlık öyküsü bol.
Mazlumlarda gezmesin sefalet kol,
İşte gerçek sen isen, sen sende kal ki senden ol !
Dursa parmaklarım kilit olup her tuşda,
Sözler sürüklense de çerçevesiz düşlerimin ardında,
Hafızam beni artık horuldamaya zorlasa da
Sen de gel, el ver, bendeki benden beni al da benim ol !
Terzi yamağı bir ağustos sonu iş sonrası meşk öncesi 2009 İstanbul
Top'lu iğne 32
Sanki varmış, aslında yokmuş,
Meslek 1
Doktoru ol ki namahremine giresin.
Hafta geçmiyorki tarihi geçmiş ilaç çetesi
ya da eczahanelerde şırınga afişleri!
Bazı doktorlarımızın masasında ise dünyanın heryerine
beş yıldızlı otel dahil açık uçak bileti.
Beşlik ambalaj yerine kırklık yapar ve parayı devletten kapar birileri.
Kimbilir nerelere gömülür bu arada atık varilleri?
Her yerdedir artık belkide onların paravan alışveriş merkezleri…
Meslek 2
Avukatı ol ki suçunu bilesin.
Gün geçmiyorki dokunulmazlık almış gündemi.
Ya da gazetelerde mecliste yenen bıldırcın sesleri.
Bazıların gözünde sırıtırken taşlı altın güneş gözlükleri
Ellerindedir artık işi bozan kanun hükmünde kararnameleri.
Onlar, cumayı tatil yapmaya çalışanlar,
Cumartesi sabata, pazar ise haça taparlar.
Almış çoktan gemi azıya inançlarının vahşi dişleri..
Konuşur dururlar tek dişi kalmış emperyalizmin medeniyetini..
Meslek 3
Bakkalı ol ki aç bırakasın
Hafta bitmiyorki durulsun yanıltıcı reklamların reytingleri
Nasıl olsa renginde, tadında ve kokusunda artık satış ilkeleri.
Geleceğini sanma sakın, kilitli tohumların kotalı ekinleri
Ve gerçektir arka bahçende bile yasaklanan tavuk kümesleri..
Yerine detarjan, botolinium ve kurşun vermekteler.
Sizi 9.99 larla sömürüp resesif ve statik ekonomiye itmekte birlieri
İsterseniz yiyin ve çıkarın, unutmayın parasını faizi ile tahsil edeceklerini.
Meslek 4
Hocası ol ki eğitesin
Bülenti ve Hülyası olmuş coğrafyamın ekranlarının öğretmenleri
Nasıl da sunulur soğan medya gurubun tencerede 4 terbiyesi.
Diyanetin yazarı bir yandan dizelerken alevi hikayesi,
Kitabında haramı artık arak okumakta iktidarsızın himayesi.
Yayın evi bile yazarını soyar, kadınlar kaş göz boyar iken,
Tokat gibi iner haberalma hakkına artık konyanın tuzu değil şekeri,
Doğrar durur Ankara’daki üniversite içi fabrika testeresi keresteleri.
Meslek 5
Terzisi ol ki çıplak bırakasın
Çoraba eşarba göz atınca göreceksin gerçeği,
Polyesterin sokuşturulmuş geçici zaferi ve kdv nin yüzde sekizi.
Büyükanıt'ın değil Büyük Anıt'ın takkesinden de gizli,
Plastik çiçekten imal Bush'a bakanların sadakat çelenkleri.
Hayvancılık bitince Avustralya'da yazılmakta yünlü bayrağımın kaderi,
Gözlerim kan yüreğim can ağlamakta geceleri.
Aydınlatır Cumhuriyet bayramında sarı kırmızı yeşil havai fişekleri…
O yüzden terzilerde çizilirmiş ülkelerin kaderleri.
Sebebidir ki, Güçlü kadınların zayıf kocalarının kalın enseleri
anlatılır provada artık gizli reçeteli erdemsizlik ilkeleri…
Var mı diyeceğiniz. Giydirmeyeceğim başkasına diktirtenleri.
Dike dike göreceğiz yakında nasılsa aydınlık ve tam bağımsız günler...
teşekkürlerimle
10 kasım 2007
terzi yamağı
bitti !
Meslek 1
Doktoru ol ki namahremine giresin.
Hafta geçmiyorki tarihi geçmiş ilaç çetesi
ya da eczahanelerde şırınga afişleri!
Bazı doktorlarımızın masasında ise dünyanın heryerine
beş yıldızlı otel dahil açık uçak bileti.
Beşlik ambalaj yerine kırklık yapar ve parayı devletten kapar birileri.
Kimbilir nerelere gömülür bu arada atık varilleri?
Her yerdedir artık belkide onların paravan alışveriş merkezleri…
Meslek 2
Avukatı ol ki suçunu bilesin.
Gün geçmiyorki dokunulmazlık almış gündemi.
Ya da gazetelerde mecliste yenen bıldırcın sesleri.
Bazıların gözünde sırıtırken taşlı altın güneş gözlükleri
Ellerindedir artık işi bozan kanun hükmünde kararnameleri.
Onlar, cumayı tatil yapmaya çalışanlar,
Cumartesi sabata, pazar ise haça taparlar.
Almış çoktan gemi azıya inançlarının vahşi dişleri..
Konuşur dururlar tek dişi kalmış emperyalizmin medeniyetini..
Meslek 3
Bakkalı ol ki aç bırakasın
Hafta bitmiyorki durulsun yanıltıcı reklamların reytingleri
Nasıl olsa renginde, tadında ve kokusunda artık satış ilkeleri.
Geleceğini sanma sakın, kilitli tohumların kotalı ekinleri
Ve gerçektir arka bahçende bile yasaklanan tavuk kümesleri..
Yerine detarjan, botolinium ve kurşun vermekteler.
Sizi 9.99 larla sömürüp resesif ve statik ekonomiye itmekte birlieri
İsterseniz yiyin ve çıkarın, unutmayın parasını faizi ile tahsil edeceklerini.
Meslek 4
Hocası ol ki eğitesin
Bülenti ve Hülyası olmuş coğrafyamın ekranlarının öğretmenleri
Nasıl da sunulur soğan medya gurubun tencerede 4 terbiyesi.
Diyanetin yazarı bir yandan dizelerken alevi hikayesi,
Kitabında haramı artık arak okumakta iktidarsızın himayesi.
Yayın evi bile yazarını soyar, kadınlar kaş göz boyar iken,
Tokat gibi iner haberalma hakkına artık konyanın tuzu değil şekeri,
Doğrar durur Ankara’daki üniversite içi fabrika testeresi keresteleri.
Meslek 5
Terzisi ol ki çıplak bırakasın
Çoraba eşarba göz atınca göreceksin gerçeği,
Polyesterin sokuşturulmuş geçici zaferi ve kdv nin yüzde sekizi.
Büyükanıt'ın değil Büyük Anıt'ın takkesinden de gizli,
Plastik çiçekten imal Bush'a bakanların sadakat çelenkleri.
Hayvancılık bitince Avustralya'da yazılmakta yünlü bayrağımın kaderi,
Gözlerim kan yüreğim can ağlamakta geceleri.
Aydınlatır Cumhuriyet bayramında sarı kırmızı yeşil havai fişekleri…
O yüzden terzilerde çizilirmiş ülkelerin kaderleri.
Sebebidir ki, Güçlü kadınların zayıf kocalarının kalın enseleri
anlatılır provada artık gizli reçeteli erdemsizlik ilkeleri…
Var mı diyeceğiniz. Giydirmeyeceğim başkasına diktirtenleri.
Dike dike göreceğiz yakında nasılsa aydınlık ve tam bağımsız günler...
teşekkürlerimle
10 kasım 2007
terzi yamağı
bitti !
Top'lu iğne 31
Bir varmış, bir yokmuş.
Dağ fare doğurmuş.
Şu yüce allahın işine bakın hele!
Ne analar var ki, pipisi özürlü aslanlar doğurmuş nice makamlara..
Boşvermeyin siz bu lafa.
Sorun iavunmaya ya da Bush'ha bakana!
Nasıl olsa onlar hep sığınır kendi tabirleri ile defans'a.
Ama gerçek belgeler hala T.S.K 'da!….
Bu iş benzemeyecek Sevim Tanürek vakasına?…
Biri check eder de apışırsınız sonunda..
Constantinapolis, Hierapolis, Metropolis ya da Annapolis.
Günümüzde tüm senaryolar ya Vatikan'da ya Washington'da
ya da vaadedilmiş topraklardaki Havra 'larda yazılıyor.
Chavez, Sarkouzy ile buluşmasının sonucunda, dünyaya Dracula'yı anlatırken biz hala homoseksüel belediye başkanını tartışıyoruz.
O arada ben 11 000 metrede, Alp'ler yolundayım.
Günü birlik çıkışlarda yurtdışına çıkış harcının artık muhaf olmadığının yeni farkındayım. Zorunlu ve bazıları sorunlu yolcu profilini isterseniz hiç anlatmayayım (?)
İndiğiniz ülkede, havalimanının hemen altından, adeta metro konforunda tüm ülkeye bağlanabiliyorsanız, ve üstelik bu saniye şaşmayan yüksek teknoloji ve servis içeren trenler ile oluyorsa hemen sorgulamaya başlıyorsunuz.
Sn. Osman Durmuş beyefendinin uslubuna ulaşmanız pek de zor olmuyor. Nerem doğru ki?
Daha uçağın kapısında didik didik Türk pasaportunuz aranırken, neden çoğu aynı hat yolcusunun, ya yeşil pasaportlu ya da altın tesbihli olduğunu hemen anlıyorsunuz.
Ve gözünüzün önüne birden, Atanın mezarından, bir reklam filminde pervasızca, karasaban sermayenin, dış mihrakların rüşvetiyle doldurduğu bankasını nasıl sattığı da geliveriyor.
Satmışım çiftçinin anasını türküsü de dilimde, gümrüksüz kapıya doğru adımlarımı hızlandırıyorum.
Bizdeki kahvehanelerin aksine o kafayla sıradan bir istasyon kahvesinde soluklanıyorum. Nasıl olsa bizde, Cafer' in Café’sine inat, belediye başkanının taktığı cam levha ile bez getiriliveriyor. Ama ne bez: Hep dediğim gibi. 110 x 110 tesettürden 20 santim arabezi cırılınca alevi eşarbı gündeme getiriliyor. Hem de 90 x 90 ölçüsüyle… Oysa Türkiye Cumhuriyeti 110 voltdan 220 ye çoktan geçmiş bulunuyor. O da zaten yatak çarşafının ebatını oluşturuyor.
Yardım ve yataklık edenlere duyurulur!..
Oysa o Sultan'ların demir gibi can'ları şimdi Cindersi'nden kan sağlıyor.
Ve de o bölgede, fuhuşun sonu can can da sonlanıyor…
Sn. Güler Kömürcü’nün kan meselesi de bir yana, kana kana içiliyor zaten bu bölge.
Ben hızla kahvemi bitirip 10:22 Saint Gallen trenine atlıyorum.
Bir kez daha paranın şuursuz sınırında malum Farmakolojinin yurdum skandallarını hatırlıyorum. Ve yüzde atmışı satılmış ilaç sermayemin akraba hikayesi ıslatıyor gözlerimi. Yerine Kamyon ile alışveriş merkezleri yükseliyor. Gençlerim tezgahtarlığa ya da güvenlik görevlisi olmaya mahkum ediliyor.. Meğerse, o arada 100 bıldırcın darı ambarından değil, milletvekilinden 4 YTL ye alınıp meclis lokantasına 7 YTL ye satılımıyormıyormuymuş ki!
Yemeğe devam edin bakalım meclislere aslanlar doğuran anaların evlatları!
Tavandaki çiğköfteyi gourmet özentinizle boyayamazsınız.
Nasıl olsa türkücünüzde varen artık, şimdi de renkli neon ışıkları asmalısınız.
Aynı köprüye astıklarınız led!ler gibi…
Ama sırada kızınız ve iç oğlanınız varsa acaba hangisi?
kasıma doğru 2007
Dağ fare doğurmuş.
Şu yüce allahın işine bakın hele!
Ne analar var ki, pipisi özürlü aslanlar doğurmuş nice makamlara..
Boşvermeyin siz bu lafa.
Sorun iavunmaya ya da Bush'ha bakana!
Nasıl olsa onlar hep sığınır kendi tabirleri ile defans'a.
Ama gerçek belgeler hala T.S.K 'da!….
Bu iş benzemeyecek Sevim Tanürek vakasına?…
Biri check eder de apışırsınız sonunda..
Constantinapolis, Hierapolis, Metropolis ya da Annapolis.
Günümüzde tüm senaryolar ya Vatikan'da ya Washington'da
ya da vaadedilmiş topraklardaki Havra 'larda yazılıyor.
Chavez, Sarkouzy ile buluşmasının sonucunda, dünyaya Dracula'yı anlatırken biz hala homoseksüel belediye başkanını tartışıyoruz.
O arada ben 11 000 metrede, Alp'ler yolundayım.
Günü birlik çıkışlarda yurtdışına çıkış harcının artık muhaf olmadığının yeni farkındayım. Zorunlu ve bazıları sorunlu yolcu profilini isterseniz hiç anlatmayayım (?)
İndiğiniz ülkede, havalimanının hemen altından, adeta metro konforunda tüm ülkeye bağlanabiliyorsanız, ve üstelik bu saniye şaşmayan yüksek teknoloji ve servis içeren trenler ile oluyorsa hemen sorgulamaya başlıyorsunuz.
Sn. Osman Durmuş beyefendinin uslubuna ulaşmanız pek de zor olmuyor. Nerem doğru ki?
Daha uçağın kapısında didik didik Türk pasaportunuz aranırken, neden çoğu aynı hat yolcusunun, ya yeşil pasaportlu ya da altın tesbihli olduğunu hemen anlıyorsunuz.
Ve gözünüzün önüne birden, Atanın mezarından, bir reklam filminde pervasızca, karasaban sermayenin, dış mihrakların rüşvetiyle doldurduğu bankasını nasıl sattığı da geliveriyor.
Satmışım çiftçinin anasını türküsü de dilimde, gümrüksüz kapıya doğru adımlarımı hızlandırıyorum.
Bizdeki kahvehanelerin aksine o kafayla sıradan bir istasyon kahvesinde soluklanıyorum. Nasıl olsa bizde, Cafer' in Café’sine inat, belediye başkanının taktığı cam levha ile bez getiriliveriyor. Ama ne bez: Hep dediğim gibi. 110 x 110 tesettürden 20 santim arabezi cırılınca alevi eşarbı gündeme getiriliyor. Hem de 90 x 90 ölçüsüyle… Oysa Türkiye Cumhuriyeti 110 voltdan 220 ye çoktan geçmiş bulunuyor. O da zaten yatak çarşafının ebatını oluşturuyor.
Yardım ve yataklık edenlere duyurulur!..
Oysa o Sultan'ların demir gibi can'ları şimdi Cindersi'nden kan sağlıyor.
Ve de o bölgede, fuhuşun sonu can can da sonlanıyor…
Sn. Güler Kömürcü’nün kan meselesi de bir yana, kana kana içiliyor zaten bu bölge.
Ben hızla kahvemi bitirip 10:22 Saint Gallen trenine atlıyorum.
Bir kez daha paranın şuursuz sınırında malum Farmakolojinin yurdum skandallarını hatırlıyorum. Ve yüzde atmışı satılmış ilaç sermayemin akraba hikayesi ıslatıyor gözlerimi. Yerine Kamyon ile alışveriş merkezleri yükseliyor. Gençlerim tezgahtarlığa ya da güvenlik görevlisi olmaya mahkum ediliyor.. Meğerse, o arada 100 bıldırcın darı ambarından değil, milletvekilinden 4 YTL ye alınıp meclis lokantasına 7 YTL ye satılımıyormıyormuymuş ki!
Yemeğe devam edin bakalım meclislere aslanlar doğuran anaların evlatları!
Tavandaki çiğköfteyi gourmet özentinizle boyayamazsınız.
Nasıl olsa türkücünüzde varen artık, şimdi de renkli neon ışıkları asmalısınız.
Aynı köprüye astıklarınız led!ler gibi…
Ama sırada kızınız ve iç oğlanınız varsa acaba hangisi?
kasıma doğru 2007
Top'lu İğne 29 (MERDE!)
Hülasa ül ala neyin arapçası?
Elbetteki defekatif atıkların insanoğlu tarafından yenmesinin.
Bu coğrafya, bu kafa ile gittikçe de, meraklı burunu o defekatif dışkıdan pek çıkamayacak gibi görünüyor.
Ne alaka demeyin sakın.
Şöyle derin bir nefes çekin ciğerlerinize ve köpeklerde beş milyon ama insanda ikiyüzbin olan koku sinirleri ile sentezleyin bakalım atmosferi.
Çengelliiğne'nin provaları bu yazılar.
Kimi zaman bir gazete haberi, kimi zamanda bir internet sitesi.
Yaz bakalım hayali Küçük Ali.
Gün geçmiyor ki kafayı meclis berberine takmayayım.
İmajmaker'ları her kimse oda iyi hülasa yemiş hani.
Mustafa Keser misali üzüm kırmızısı saçlı, keli açık vekillerin ekranlarda boy göstermesi bir yana, DTP li vekillerin Cartier gözlükleri ile ahkam kesmesi diğer yana.
Acaba bu görünümleri ile halkın, iktidarın yarattığı hipermetrop (yakını iyi görememe) sorununa çözüm mü bulduklarını sanıyorlar?
Seçim öncesi de meclisden (tanıtımlar daire başkanlığından) aranmış ve T.B.M.M. kostümlerini tasarlamamız istenmişti. Terzi ve yamağından bile prim yapmaya kalkışan bu zihniyet konuyu medyaya sızdırmakta da hiç gecikmemişti. Cevabını benden aldılar elbet;
Siz meclisin çaycısını, müstahdemini giydirmeyi boşverin.
Bu yurdun bütçeleri, onları en büyük terzilerden giydirmeye müsait değil.
Önce maaşlarını düzeltin. Sendika haklarını geri verin.
Onlar nereden ne giyeceklerini sizden daha iyi bilirler zaten.
"Bir başka açıdan meclis" projesinden hatırlarım İsmet İnönü paşanın çalışma masasına yerleşmiş ama o mobilyayı İnegöl işi ciladan geçirmiş adamın kılığını. Ramazan sabahı prens de galle ceket, lacivert çorap, kahverengi ayakkabı…..
Derken dün bir de gazete haberi.
"Tayyör bayan vekillere dar geldi."
Gelir ya!
Yemiş yemiş defikasyon edememişlere hep dar gelir o tayyör.
Adalardan yakında bana da bir yar gelir bu durumda elbet hanımlar beyler.
Siz boyalı saçlarınızla diş dolgusu üzerine eğrileri tartışıp doğruları gizlemekte uzmansınız ya nasıl olsa…
Örnek farklılığı yaratalım bakalım da, konu dağılsın biraz.
Kitap Fuarındaydık.
Binlerce talebe salonları doldurmuş Belediyenin onlar için özel sektöre ödediği para da kasaları doldurmuştu.
Karşı pavyonda Sn. Vural Savaş, bu tarafta ben kitaplarımızın başında oturuyorduk.
Füsun Önal ile de kıkırdaşmayı hiç ihmal etmiyorduk.
Çoluk çocuk bizi nereden tanıyacak ki?
Onlar ancak Bülent abilerini, Seda ya da Hülya ablalarını bilirdi.
Dini yayıncıların hegemonyası ise oldukça belirgindi.
Kitap ve tasarım adına ise herşey sessiz ve boyunu eğikti.
Ntv yaklaşıp nasılsa benden roportaj talep etti. Neden olmasın dedim.
TGRT haberin canlı yayınından nasılsa şimdi inmiş,
Erdal İnönüye allahtan rahmet dilemiştim.
İlk aptal soru gecikmedi.
Sizin kitabınızı basacak yayın evi nasıl buldunuz?.
Cevabını vereyim Siz 385 milyon euroluk Plovdiv - Svelingrad demiryolu ihalesine bulaşmanın yolunu nasıl buldunuz ki?
Peki ya İSTON ne hülasa yer orada.
Kaldırım bile yokken burada?
-Ama bunu yayınlayamayız ki! :)
Sonra pahalı müteahidlerin ödül töreni gecikmedi nasıl olsa.
Ama nedense hep yurt dışı..
Demedim ki kayıt dışı!
İş kendinize gelince çatır çatır yayınlarsınız ama.
Hatır hatır kaşınmanız durmalı artık yayıncılıkta…
Vatandaş da çamurdan, bebesinin okul önlüğünü arayadurursa,
sonunda üniformayıda yeniden bulur nasıl olsa…
Artık o üniformaya da çamur bulaırsa seyleyle gümbürtüyü yamak hepsine diker nasıl olsa !
ekim sonu 2007 ne değişmiş ki ?
Elbetteki defekatif atıkların insanoğlu tarafından yenmesinin.
Bu coğrafya, bu kafa ile gittikçe de, meraklı burunu o defekatif dışkıdan pek çıkamayacak gibi görünüyor.
Ne alaka demeyin sakın.
Şöyle derin bir nefes çekin ciğerlerinize ve köpeklerde beş milyon ama insanda ikiyüzbin olan koku sinirleri ile sentezleyin bakalım atmosferi.
Çengelliiğne'nin provaları bu yazılar.
Kimi zaman bir gazete haberi, kimi zamanda bir internet sitesi.
Yaz bakalım hayali Küçük Ali.
Gün geçmiyor ki kafayı meclis berberine takmayayım.
İmajmaker'ları her kimse oda iyi hülasa yemiş hani.
Mustafa Keser misali üzüm kırmızısı saçlı, keli açık vekillerin ekranlarda boy göstermesi bir yana, DTP li vekillerin Cartier gözlükleri ile ahkam kesmesi diğer yana.
Acaba bu görünümleri ile halkın, iktidarın yarattığı hipermetrop (yakını iyi görememe) sorununa çözüm mü bulduklarını sanıyorlar?
Seçim öncesi de meclisden (tanıtımlar daire başkanlığından) aranmış ve T.B.M.M. kostümlerini tasarlamamız istenmişti. Terzi ve yamağından bile prim yapmaya kalkışan bu zihniyet konuyu medyaya sızdırmakta da hiç gecikmemişti. Cevabını benden aldılar elbet;
Siz meclisin çaycısını, müstahdemini giydirmeyi boşverin.
Bu yurdun bütçeleri, onları en büyük terzilerden giydirmeye müsait değil.
Önce maaşlarını düzeltin. Sendika haklarını geri verin.
Onlar nereden ne giyeceklerini sizden daha iyi bilirler zaten.
"Bir başka açıdan meclis" projesinden hatırlarım İsmet İnönü paşanın çalışma masasına yerleşmiş ama o mobilyayı İnegöl işi ciladan geçirmiş adamın kılığını. Ramazan sabahı prens de galle ceket, lacivert çorap, kahverengi ayakkabı…..
Derken dün bir de gazete haberi.
"Tayyör bayan vekillere dar geldi."
Gelir ya!
Yemiş yemiş defikasyon edememişlere hep dar gelir o tayyör.
Adalardan yakında bana da bir yar gelir bu durumda elbet hanımlar beyler.
Siz boyalı saçlarınızla diş dolgusu üzerine eğrileri tartışıp doğruları gizlemekte uzmansınız ya nasıl olsa…
Örnek farklılığı yaratalım bakalım da, konu dağılsın biraz.
Kitap Fuarındaydık.
Binlerce talebe salonları doldurmuş Belediyenin onlar için özel sektöre ödediği para da kasaları doldurmuştu.
Karşı pavyonda Sn. Vural Savaş, bu tarafta ben kitaplarımızın başında oturuyorduk.
Füsun Önal ile de kıkırdaşmayı hiç ihmal etmiyorduk.
Çoluk çocuk bizi nereden tanıyacak ki?
Onlar ancak Bülent abilerini, Seda ya da Hülya ablalarını bilirdi.
Dini yayıncıların hegemonyası ise oldukça belirgindi.
Kitap ve tasarım adına ise herşey sessiz ve boyunu eğikti.
Ntv yaklaşıp nasılsa benden roportaj talep etti. Neden olmasın dedim.
TGRT haberin canlı yayınından nasılsa şimdi inmiş,
Erdal İnönüye allahtan rahmet dilemiştim.
İlk aptal soru gecikmedi.
Sizin kitabınızı basacak yayın evi nasıl buldunuz?.
Cevabını vereyim Siz 385 milyon euroluk Plovdiv - Svelingrad demiryolu ihalesine bulaşmanın yolunu nasıl buldunuz ki?
Peki ya İSTON ne hülasa yer orada.
Kaldırım bile yokken burada?
-Ama bunu yayınlayamayız ki! :)
Sonra pahalı müteahidlerin ödül töreni gecikmedi nasıl olsa.
Ama nedense hep yurt dışı..
Demedim ki kayıt dışı!
İş kendinize gelince çatır çatır yayınlarsınız ama.
Hatır hatır kaşınmanız durmalı artık yayıncılıkta…
Vatandaş da çamurdan, bebesinin okul önlüğünü arayadurursa,
sonunda üniformayıda yeniden bulur nasıl olsa…
Artık o üniformaya da çamur bulaırsa seyleyle gümbürtüyü yamak hepsine diker nasıl olsa !
ekim sonu 2007 ne değişmiş ki ?
Top'lu iğne 30
Danıştay kalem atarsa, o zaman ben de bu kalemi kırarım!
Evet. Ankara’nın kalbinden kaleme almaya çalıştığım gazeteprotta ki son yazımda birlikteydik o defa. Belki de son kez birlikteydik bu heyhat yaşamda!
Zaten tehdit, hakaret ve dedikodu har vurup harman savurmakta….
Belki de biz kaç kişiyiz ortamında?
Yazmış ve aşağıdaki yazıyı kaleme almıştım bir süreliğine (zorunlu olarak) ara verdiğim gazeteport yazılarıma.
Şimdi yeniden başlama zamanı; izin verildiği müddetçe elbet.
İnandıklarımın ihanetleri beni artık hiç üzmeyecek.
Aksine kamçılamaya devam edecek……
Bir baksanıza, polyester çöplüğüne dönüştürülmüş tekstil sanayiimizde üretilmiş bayrak patlaması, sonunda milleti şaşırtıp illet etmiş ve dökmüş sanki sokağa.
Yine malum sermayenin iplik tüccarları bundan ciddi kazançlar sağlamakta nasılsa işin sonuda. Kütük, yani Kütahya ve Trabzon üzümleri kurumu ise bu durumda uyumadan tüm jakobenist baskılardan da feyz alıp bu mazlum ulusu damıtılmış rakıyla uyutmakta pek geç kalmamakta.
Diğer bir yandan ise ne komikdir ki, minibüslerde ihtiyacım var yerine artık gümbür gümbür mehter marşı çalınmakta. Çünkü malum sermaye hala faiz pazarlamakda biraz daha ustalaşmakta. Tüketici Pir Sultan Abdal’dan daha aptal ya nasıl olsa? Ama tam bu oluşumların kaotik karmaşasında siz sanmayın ki Türk Ordusu şu an Kuzey Irak’ta. Zamanlama sağlamdı ya! O yüzden, Esad gelip Hiçtinye de dükkan bile açınca; bence çoktan (Suriye’de) güneyden kuzeye it (italya devletinin trafik sembolu) izi sürür bizimkiler belki de gizli bir manevrayla.
Tarih 23 Ekim 2007.
Saat 19:30 sularında alacakaranlık henüz bozkıra damgasını sunuyor.
Bilkent önünde 5000 kişi adeta kahrolsun yasadışı örgütler yaşasın faşizim diye çığlık çığlığa soluyor. Arada cılız olsa da, sokaklarda "ya ya ya, şa şa şa Fenerbahçe" tezahüratları bile solgun kalmış ve boyun büküyor.
Yer: Ankara Palas, yani Devlet Konuk Evi.
Diğer bir tarifle eski meclisin karşısındaki, yani Ulus semtindeki tarihi bina.
Balkondan salona akan seçkin konuklar, yeşil salondaki 2023’e Hikayeler'den kurduğumuz enstelasyon sergimizden başlayarak yerlerini yavaş yavaş alıyorlar. Bahçe aydınlatmasının mor ve yeşil ışıkları sanki gökkuşağının altından geçiyormuşsunuz duygusunu aşılıyor.
Salonda İsmet Paşa’nın zarif kızı Özden Toker’den Hürriyet’in eski patroniçesi Sn. Belma Simavi'ye hatta yeni patroniçesi Sn. Sema Doğan’dan Sn. Emin Çölaşan’a bir arada dostane bir eda ile konsensus aranıyor.
Başka kimler yok ki bu arada orada.
Rahmetli Vehbi Koç beyefendinin kızı Semahat Arsel’den, Anayasa Mahkemesi Başkan Yardımcısına, Loğolu'ndan Halefoğlu'na, Sn. Hikmet Sami Türk’ten Sn. Uluğbay’a kimi ararsan ara kutsal mabed misali Anaçev ve İnönü Vakıfları için hepimiz saygı duruşu ve İstiklal Marşı ile gözyaşlarımıza o gece bir türlü gem vuramamakta.
Halbu olunca da ihale kalır elbet benim gibi bir yamağa böyle bir ortam oluşturuluyorsa.
İhaleler sessiz halolurmuş bu siyasal yapıda.
Onların yalancısı olmaktan bıktım.
Doğru buysa susuyorum sonunda.
Ama sanmayın ki sonsuza dek bu defa.
Konuşacağım elbet haklarım çalınmaktaysa.
Bir zamanlar mekanın Gece kulubündeki ünlü İtalyan diva Mina’nın canlı söylediği şarkılarının replikleri artık solmaya başlasa da, sebebidir ki kalorifer yakacak yakıt imkansızlıklar yüzünden kolay bulunamamakta. Osman Çetintaş’ın gayreti olmasa, belki de enkaz altında kalacağız tarihi mekanda.. Ama herkesin duyguları sımsıcak ve de ortamı ısıtarak geleceğe mesaj dolu göndermeler aktarmakta. Mehpare Çelik hanımefendinin sunduğu gecede, Durul Gence ve Ayten Alpman, Ayla Büyükataman, Metin Serezli ve Gökhan Sezen ise Ata'mızın sevdiği şarkılardan şiir ve anılardan oluşan ağırlaştırılımış bir program sunmakta.
Dans da yok eğlence de ama gönüllerde bir huşu var ki çok zor anlatılmakta.
Hatta, Şehitlerin merhum bedeni soğumadan 15 inde onbeşbin genç, laik, demokrat ve çağdaş genç yetiştirmek için Anaçev ve İnönü vakıflarından yardımlar yağmakta…
İşte o anda gelişen olaylardan halk ve dava dostlarım hariç sermaye köpekleri olan bitenden bihaber ve susmakta. O yüzden "susma, susdukça sıra sana gelecek" var şimdi aklımda. Demiş ve şunları sıralamışım.
Bakın neler olmuş o arada:
İster, Maçka'daki yeni dükkanımızda.
(Faaliyete geçmiş)
İster, 14 kasım 2007 Swiss Otel balo salonunda.
2023 e hikayeler xvıı – uyanma zamanı-
(Doğan gurubunun salondaki yoğun ilgisi gerçekleşmiştir.
Ama yansıtmaları mümkün değildir.)
Hatta Mart ayında Prova Odası adlı tiyatro oyunumda.
Belki de Nisanda ikinci kitabımda.
Bu Ocak ayında ise,
Her hafta ekranda hemde bir haber kanalında
Çengelli iğne.
(top’lu iğnem batmış çıkmıştı. Bu kez taktım mı kilitleyeceğim.)
Laf bu kimbilir nereye gider?
Ağız bu, isterse adamı torba gibi büzer.
O yüzden dediğim gibi
Sözü süzmenin manası yok.
Süzünce özünde rafine edilemiyor.
Nedense sızınca daha da lezzetli..
Ve de 2007 ekimi
bkz EMİN ÇÖLAŞAN
HER KUŞUN ETİ YENMEZ
SAYFA 109
BÜYÜK PATRON DEĞİLİZ . AMA KOVULMAYIZ KOVMA LÜKSÜMÜZ VARDIR !
Evet. Ankara’nın kalbinden kaleme almaya çalıştığım gazeteprotta ki son yazımda birlikteydik o defa. Belki de son kez birlikteydik bu heyhat yaşamda!
Zaten tehdit, hakaret ve dedikodu har vurup harman savurmakta….
Belki de biz kaç kişiyiz ortamında?
Yazmış ve aşağıdaki yazıyı kaleme almıştım bir süreliğine (zorunlu olarak) ara verdiğim gazeteport yazılarıma.
Şimdi yeniden başlama zamanı; izin verildiği müddetçe elbet.
İnandıklarımın ihanetleri beni artık hiç üzmeyecek.
Aksine kamçılamaya devam edecek……
Bir baksanıza, polyester çöplüğüne dönüştürülmüş tekstil sanayiimizde üretilmiş bayrak patlaması, sonunda milleti şaşırtıp illet etmiş ve dökmüş sanki sokağa.
Yine malum sermayenin iplik tüccarları bundan ciddi kazançlar sağlamakta nasılsa işin sonuda. Kütük, yani Kütahya ve Trabzon üzümleri kurumu ise bu durumda uyumadan tüm jakobenist baskılardan da feyz alıp bu mazlum ulusu damıtılmış rakıyla uyutmakta pek geç kalmamakta.
Diğer bir yandan ise ne komikdir ki, minibüslerde ihtiyacım var yerine artık gümbür gümbür mehter marşı çalınmakta. Çünkü malum sermaye hala faiz pazarlamakda biraz daha ustalaşmakta. Tüketici Pir Sultan Abdal’dan daha aptal ya nasıl olsa? Ama tam bu oluşumların kaotik karmaşasında siz sanmayın ki Türk Ordusu şu an Kuzey Irak’ta. Zamanlama sağlamdı ya! O yüzden, Esad gelip Hiçtinye de dükkan bile açınca; bence çoktan (Suriye’de) güneyden kuzeye it (italya devletinin trafik sembolu) izi sürür bizimkiler belki de gizli bir manevrayla.
Tarih 23 Ekim 2007.
Saat 19:30 sularında alacakaranlık henüz bozkıra damgasını sunuyor.
Bilkent önünde 5000 kişi adeta kahrolsun yasadışı örgütler yaşasın faşizim diye çığlık çığlığa soluyor. Arada cılız olsa da, sokaklarda "ya ya ya, şa şa şa Fenerbahçe" tezahüratları bile solgun kalmış ve boyun büküyor.
Yer: Ankara Palas, yani Devlet Konuk Evi.
Diğer bir tarifle eski meclisin karşısındaki, yani Ulus semtindeki tarihi bina.
Balkondan salona akan seçkin konuklar, yeşil salondaki 2023’e Hikayeler'den kurduğumuz enstelasyon sergimizden başlayarak yerlerini yavaş yavaş alıyorlar. Bahçe aydınlatmasının mor ve yeşil ışıkları sanki gökkuşağının altından geçiyormuşsunuz duygusunu aşılıyor.
Salonda İsmet Paşa’nın zarif kızı Özden Toker’den Hürriyet’in eski patroniçesi Sn. Belma Simavi'ye hatta yeni patroniçesi Sn. Sema Doğan’dan Sn. Emin Çölaşan’a bir arada dostane bir eda ile konsensus aranıyor.
Başka kimler yok ki bu arada orada.
Rahmetli Vehbi Koç beyefendinin kızı Semahat Arsel’den, Anayasa Mahkemesi Başkan Yardımcısına, Loğolu'ndan Halefoğlu'na, Sn. Hikmet Sami Türk’ten Sn. Uluğbay’a kimi ararsan ara kutsal mabed misali Anaçev ve İnönü Vakıfları için hepimiz saygı duruşu ve İstiklal Marşı ile gözyaşlarımıza o gece bir türlü gem vuramamakta.
Halbu olunca da ihale kalır elbet benim gibi bir yamağa böyle bir ortam oluşturuluyorsa.
İhaleler sessiz halolurmuş bu siyasal yapıda.
Onların yalancısı olmaktan bıktım.
Doğru buysa susuyorum sonunda.
Ama sanmayın ki sonsuza dek bu defa.
Konuşacağım elbet haklarım çalınmaktaysa.
Bir zamanlar mekanın Gece kulubündeki ünlü İtalyan diva Mina’nın canlı söylediği şarkılarının replikleri artık solmaya başlasa da, sebebidir ki kalorifer yakacak yakıt imkansızlıklar yüzünden kolay bulunamamakta. Osman Çetintaş’ın gayreti olmasa, belki de enkaz altında kalacağız tarihi mekanda.. Ama herkesin duyguları sımsıcak ve de ortamı ısıtarak geleceğe mesaj dolu göndermeler aktarmakta. Mehpare Çelik hanımefendinin sunduğu gecede, Durul Gence ve Ayten Alpman, Ayla Büyükataman, Metin Serezli ve Gökhan Sezen ise Ata'mızın sevdiği şarkılardan şiir ve anılardan oluşan ağırlaştırılımış bir program sunmakta.
Dans da yok eğlence de ama gönüllerde bir huşu var ki çok zor anlatılmakta.
Hatta, Şehitlerin merhum bedeni soğumadan 15 inde onbeşbin genç, laik, demokrat ve çağdaş genç yetiştirmek için Anaçev ve İnönü vakıflarından yardımlar yağmakta…
İşte o anda gelişen olaylardan halk ve dava dostlarım hariç sermaye köpekleri olan bitenden bihaber ve susmakta. O yüzden "susma, susdukça sıra sana gelecek" var şimdi aklımda. Demiş ve şunları sıralamışım.
Bakın neler olmuş o arada:
İster, Maçka'daki yeni dükkanımızda.
(Faaliyete geçmiş)
İster, 14 kasım 2007 Swiss Otel balo salonunda.
2023 e hikayeler xvıı – uyanma zamanı-
(Doğan gurubunun salondaki yoğun ilgisi gerçekleşmiştir.
Ama yansıtmaları mümkün değildir.)
Hatta Mart ayında Prova Odası adlı tiyatro oyunumda.
Belki de Nisanda ikinci kitabımda.
Bu Ocak ayında ise,
Her hafta ekranda hemde bir haber kanalında
Çengelli iğne.
(top’lu iğnem batmış çıkmıştı. Bu kez taktım mı kilitleyeceğim.)
Laf bu kimbilir nereye gider?
Ağız bu, isterse adamı torba gibi büzer.
O yüzden dediğim gibi
Sözü süzmenin manası yok.
Süzünce özünde rafine edilemiyor.
Nedense sızınca daha da lezzetli..
Ve de 2007 ekimi
bkz EMİN ÇÖLAŞAN
HER KUŞUN ETİ YENMEZ
SAYFA 109
BÜYÜK PATRON DEĞİLİZ . AMA KOVULMAYIZ KOVMA LÜKSÜMÜZ VARDIR !
Top'lu iğne 27
ÇADIR DÜĞÜNÜ
Yıldız tarihi;
hicri 33 65 744, praline bayramı
ve iniş yörüngesi ise Jedi’nin de Cudi’nin de çadırları değil!
Bir yanda, size bahsettiğim Çeçen baskını mağdurunun karısı Ayışığı hanım sınır ötesi harekatı konuşmakta; diğer yanda ise, seferi kolonilerle Hiçtinye parkından sıkılarak çıktığı keşif ve alışveriş gezisini, bayramı da bahane edip, üslerinin iniş pistine babasının uçağı ile geri dönmektedir.
Hava koridorları devrin Bush’a bakanının uçağına da yol vermeye çalışmaktadır.
Zaten tüm bu yollar galaktik emperyalin kontrolü altındadır.
Yüksek konsey ise, sömürge olarak elde ettiklerinin ganimetlerini kervanlarla düğün alanına taşımaktadır. Giyinmekte mubah olduğuna göre giydirmekte artık mübahdır.
Aynı havaalanı içinde, saltanat gemilerinin imparatoriçesi ile evli olan eski Katılgan filo komotanının oğlunun çadırı ise Yahudi organziatörler tarafından meşhur düğün için hararet ile süslenmektedir. Normal vatandaşlar alan çıkışında gezegenin dar sokaklarına ya da siyasilerce kesilmiş baba caddelerine ulaşamamakta ve sorunlar yaşanmaktadır.
Ama kimin umurunda?
Tüm bu hummalı çalışmanın amacına gelince:
Havuzda bikini ile güneşlenen kadının anneansesinin sandığından çıkan altınlarıyla da, duruma kurumsal bakanın oğlunun düğününde simitçisinin getirdiği altınlarının kıskanılması dahi söz konusu değildir. Medeni nikah gereklidir. Ama imamın kıyacağı dini nikah için daha fazla altına da ihtiyaç vardır. Hani elektrik demiştik de kolonial dövize endekslemiştik ya! Onun gibi bir şey işte.
Vatandaşların evcil hayvanlardan sonra chiplenmesi ve fişlenmesi için de bu altınlar muktedir iktidarlar için elzemdir. Ama aynen Viagra gibi. Çünkü evren tüm iktidarları seçildiklerinde ayakta alkışlar ta ki gaflet ve dalalet içine düşüp nefret edilinceye kadar.
İşte o Pazar Beşiktaş maçı sonrası iftara gelen bir memur dostumu resmi aracına yolcu etmiş, apartımanımın kapısına yayan dönmekte idim. Karanlığın içinden aniden karşıma çıkan iki arap turist bana daha önceden yanımızda olan ve şimdi taşınmış olan hava yolu şirketinin adresini sormuştu. Saat 22 00 suları durulduğu doğru muydu?
Derken gün geldi çattı. Şenay Düdek ve ustam Yıldırım Mayruk beyefendi yanımda olduğu halde biniş kartı 219 nolu Dubai uçağının kapısına çarptı.
Hey bre bayat hayat. Bayatlamaz yoğurtlara banıyoruz seni!
Kuyruk sürer gider de bir püflük ve bir kahvelik vakit kalmaz mı dört saatlik bayram tatili uçuşu öncesi? kalır elbet. kalır da yamak da yolda kalır!
Önümdeki masada, kentli iki çift çantamdan düşen isim etiketi nedeni ile ismimle sesleniveriyor. Eğilip yere düşen kabin etiketini alıyorum. Önümden geçen iki gölge kasaya yaklaşıyor ve iki de sandeviç ısmarlıyor. Isırır ısırmaz ise -Sizde domuzsunuz. Bunda domuz eti var. Paramı geri verin. deyiveriyor.
Müdahele gecikmiyor. Nazikçe uyarıyorum:
-Haklısınız üzerinde ibare yok. Ama bunu bta’ya yazmalısınız. Küçük hanım beyefendinin parasını iade etmek mümkün mü acaba?
Dedikodu çarkı gibi bir telefon trafiğinin ardından sorun çözümleniyor.
Ve genç sakallı yolcu bana dönüp bir sigara talep ediyor.
-Thank you. (teşekkür ederim)
-Dont mention. (belirtmek yersiz!)
Derken adımı bir kez daha duyuyorum.
Bozuk şivesi ile İngilizce olarak 501 blue jean’ li arap bana kimliğimle sesleniyor.
-Barbaros Şansal bey. Üç gündür birlikte idik. Beraber seyahat edeceğiz ama yolculuğumuz sizinle daha devam edecek.
O gözler aynı mavi gözler.
Apartıman kapımdaki aynı telafuzdaki sesler.
Teşhisde şüphem yok.
Uçmayı reddediyor ve bagajımı uçaktan indirtip derhal havalimanı emniyetine müracaat ediyorum. Son derece profosyonel sondajlarda ne yapılması gerektiğini emniyet görevlilerinden öğreniyorum.
Sonuç Mu?
Dostlarım orada ben burada!
Kapıda 24 saat sivil, gönlüm olamadı bu bayram hovarda!
Kim bilir belki başka bahara buluşuruz belki de eskisi gibi bir Libya çadırında?
Oysa o gün yoktu benim altınlarım boynumda.
Her şeye rağmen otağ kurdum, gülüyorum hayata!..
Bir ekim 2007 bayramı gezisinden önce :)
Yıldız tarihi;
hicri 33 65 744, praline bayramı
ve iniş yörüngesi ise Jedi’nin de Cudi’nin de çadırları değil!
Bir yanda, size bahsettiğim Çeçen baskını mağdurunun karısı Ayışığı hanım sınır ötesi harekatı konuşmakta; diğer yanda ise, seferi kolonilerle Hiçtinye parkından sıkılarak çıktığı keşif ve alışveriş gezisini, bayramı da bahane edip, üslerinin iniş pistine babasının uçağı ile geri dönmektedir.
Hava koridorları devrin Bush’a bakanının uçağına da yol vermeye çalışmaktadır.
Zaten tüm bu yollar galaktik emperyalin kontrolü altındadır.
Yüksek konsey ise, sömürge olarak elde ettiklerinin ganimetlerini kervanlarla düğün alanına taşımaktadır. Giyinmekte mubah olduğuna göre giydirmekte artık mübahdır.
Aynı havaalanı içinde, saltanat gemilerinin imparatoriçesi ile evli olan eski Katılgan filo komotanının oğlunun çadırı ise Yahudi organziatörler tarafından meşhur düğün için hararet ile süslenmektedir. Normal vatandaşlar alan çıkışında gezegenin dar sokaklarına ya da siyasilerce kesilmiş baba caddelerine ulaşamamakta ve sorunlar yaşanmaktadır.
Ama kimin umurunda?
Tüm bu hummalı çalışmanın amacına gelince:
Havuzda bikini ile güneşlenen kadının anneansesinin sandığından çıkan altınlarıyla da, duruma kurumsal bakanın oğlunun düğününde simitçisinin getirdiği altınlarının kıskanılması dahi söz konusu değildir. Medeni nikah gereklidir. Ama imamın kıyacağı dini nikah için daha fazla altına da ihtiyaç vardır. Hani elektrik demiştik de kolonial dövize endekslemiştik ya! Onun gibi bir şey işte.
Vatandaşların evcil hayvanlardan sonra chiplenmesi ve fişlenmesi için de bu altınlar muktedir iktidarlar için elzemdir. Ama aynen Viagra gibi. Çünkü evren tüm iktidarları seçildiklerinde ayakta alkışlar ta ki gaflet ve dalalet içine düşüp nefret edilinceye kadar.
İşte o Pazar Beşiktaş maçı sonrası iftara gelen bir memur dostumu resmi aracına yolcu etmiş, apartımanımın kapısına yayan dönmekte idim. Karanlığın içinden aniden karşıma çıkan iki arap turist bana daha önceden yanımızda olan ve şimdi taşınmış olan hava yolu şirketinin adresini sormuştu. Saat 22 00 suları durulduğu doğru muydu?
Derken gün geldi çattı. Şenay Düdek ve ustam Yıldırım Mayruk beyefendi yanımda olduğu halde biniş kartı 219 nolu Dubai uçağının kapısına çarptı.
Hey bre bayat hayat. Bayatlamaz yoğurtlara banıyoruz seni!
Kuyruk sürer gider de bir püflük ve bir kahvelik vakit kalmaz mı dört saatlik bayram tatili uçuşu öncesi? kalır elbet. kalır da yamak da yolda kalır!
Önümdeki masada, kentli iki çift çantamdan düşen isim etiketi nedeni ile ismimle sesleniveriyor. Eğilip yere düşen kabin etiketini alıyorum. Önümden geçen iki gölge kasaya yaklaşıyor ve iki de sandeviç ısmarlıyor. Isırır ısırmaz ise -Sizde domuzsunuz. Bunda domuz eti var. Paramı geri verin. deyiveriyor.
Müdahele gecikmiyor. Nazikçe uyarıyorum:
-Haklısınız üzerinde ibare yok. Ama bunu bta’ya yazmalısınız. Küçük hanım beyefendinin parasını iade etmek mümkün mü acaba?
Dedikodu çarkı gibi bir telefon trafiğinin ardından sorun çözümleniyor.
Ve genç sakallı yolcu bana dönüp bir sigara talep ediyor.
-Thank you. (teşekkür ederim)
-Dont mention. (belirtmek yersiz!)
Derken adımı bir kez daha duyuyorum.
Bozuk şivesi ile İngilizce olarak 501 blue jean’ li arap bana kimliğimle sesleniyor.
-Barbaros Şansal bey. Üç gündür birlikte idik. Beraber seyahat edeceğiz ama yolculuğumuz sizinle daha devam edecek.
O gözler aynı mavi gözler.
Apartıman kapımdaki aynı telafuzdaki sesler.
Teşhisde şüphem yok.
Uçmayı reddediyor ve bagajımı uçaktan indirtip derhal havalimanı emniyetine müracaat ediyorum. Son derece profosyonel sondajlarda ne yapılması gerektiğini emniyet görevlilerinden öğreniyorum.
Sonuç Mu?
Dostlarım orada ben burada!
Kapıda 24 saat sivil, gönlüm olamadı bu bayram hovarda!
Kim bilir belki başka bahara buluşuruz belki de eskisi gibi bir Libya çadırında?
Oysa o gün yoktu benim altınlarım boynumda.
Her şeye rağmen otağ kurdum, gülüyorum hayata!..
Bir ekim 2007 bayramı gezisinden önce :)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)